Rozgłośnie akademickie w Polsce – historia, podział, znaczenie

Czas studiów, z racji, iż jest czasem świadomych wyborów, powinien być w życiu człowieka okresem twórczym. Czasem, w którym nie tylko sama nauka kształtuje młodego człowieka, ale także otoczenie akademickie. Aktywności związane z życiem akademickim przyjęło się nazywać „kulturą studencką”. Pojęcie „kultura studencka” pojawiło się oraz upowszechniło w okresie PRL. Niektórzy badacze języka upatrują jego źródła w nowomowie propagandy komunistycznej, gdzie funkcjonowały też takie pojęcia jak „kultura chłopska”, „kultura robotnicza” czy „kultura inteligencka” (Kurek, 2012). Marek Graszewski (1980) nazywa kulturę studencką „kulturą niepokojów, rozterek, postulatów i wartości własnego środowiska”. W tworzenie kultury studenckiej znakomicie wpisują się media akademickie, w tym radiofonia studencka, działająca w Polsce od lat pięćdziesiątych XX wieku – wówczas głównie jako radiowęzły, dziś rozgłośnie internetowe i koncesjonowane (Kurek, 2012).  

Przedmiotem niniejszego artykułu jest funkcjonowanie rozgłośni akademickich w Polsce. Na początku przedstawiono ogólną charakterystykę i podział rozgłośni akademickich, w kolejnej części ukazano historię radiofonii studenckiej w Polsce, następnie program rozgłośni studenckich, funkcje radia akademickiego i jego znaczenie, a na końcu podsumowano całość rozważań.

  1. Podział współczesnych rozgłośni studenckich w Polsce

Akademickie stacje radiowe w Polsce można podzielić na dwie podstawowe grupy: rozgłośnie koncesjonowane i niekoncesjonowane. Pomiędzy obiema grupami istnieją różnice organizacyjne, a także rozbieżności związane z finansowaniem i polityką kadrową. Rozgłośnie koncesjonowane, czyli posiadające częstotliwość, charakteryzują się szerokim zasięgiem nadawania, rozbudowaną ramówką oraz zróżnicowaną grupą docelową, obejmującą nie tylko uczelnię i jej otoczenie, ale także osoby niezwiązane ze światem akademickim. Koncesjonowane rozgłośnie studenckie mają też zazwyczaj zgodę na emisję reklam i czerpanie przychodów. Rozgłośnie niekoncesjonowane to inaczej te, które nadają w internecie lub są radiowęzłami (choć obecnie forma ta staje się rzadkością). Stacje niekoncesjonowane nadają zazwyczaj wieczorami, często mają przerwę w nadawaniu w okresie wakacji. Koszty utrzymania tych rozgłośni są znacznie mniejsze niż stacji koncesjonowanych. Finansowane są one głównie z dotacji uczelnianych, nie działają komercyjnie i raczej nie emitują reklam. Mają również wyraźniej określoną grupę docelową, która obejmuje przede wszystkim środowisko uczelniane i akademickie (Doliwa 2008).

  1. Historia rozgłośni studenckich w Polsce

 Jak wskazano we wstępie artykułu, genezy rozgłośni studenckich w Polsce należy dopatrywać w latach pięćdziesiątych poprzedniego stulecia. Ich powstawanie wiązało się z tworzeniem nowych akademickich osiedli mieszkaniowych. Jeden z pierwszych radiowęzłów studenckich w Polsce powstał w 1950 roku w Olsztynie – przy osiedlu Kortowo, przynależnym do Wyższej Szkoły Rolniczej w Olsztynie (Doliwa, 2008). Jak podaje Informator ORS Radiowo Kortowo (1979): „Na jednym ze zburzonych budynków stał wielki głośnik. Do niego podłączony był mikrofon i gramofon. Tym sposobem podawano pierwsze informacje najstarszym studentom, a raczej budowniczym Kortowa”. Kolejne radiowęzły studenckie powstały w Białymstoku (Radiosupeł – 1951 rok), w Warszawie (Radio Akademik przy Politechnice Warszawskiej – 1952 rok; międzyuczelniane studio radiowe „Przyjaźń” na osiedlu studenckim Jelonki – 1955 rok), w Toruniu (Radio Centrum – 1955 rok).  W latach sześćdziesiątych uruchomiono także ośrodki radiowe w Poznaniu, Łodzi, Szczecinie, Krakowie i Katowicach (Doliwa, 2008). Rozkwit studenckiego radia w Polsce przypada natomiast na lata siedemdziesiąte. Działało wówczas już ponad 130 studiów radiowych, w których pracowało 3500 dziennikarzy – studentów (Fryta, 2010).

Pod koniec lat osiemdziesiątych znacznie zmalała liczba radiowęzłów akademickich. Powodem była centralizacja prowadzona pod kierunkiem Socjalistycznego Związku Studentów Polskich (SZSP). Akcja polegała na scalaniu małych studiów i tworzeniu centralnych ośrodków radiowych z nowoczesnym sprzętem. Centralizacja wprowadziła też nowe nazewnictwo ośrodków radiowych. „Radiowęzłem” od tej pory określano studio radiowe znajdujące się w domu akademickim, które emitowało program wyłącznie dla mieszkańców akademika. Ramówka zawierała wyłącznie programy będące retransmisją audycji Polskiego Radia oraz ważne informacje. Radiowęzły nadawały do siedmiu godzin tygodniowo na najprostszym sprzęcie technicznym. „Studenckim studiem radiowym” SZSP nazywał studio obejmujące swoim zasięgiem kilka domów studenckich, podlegających danej uczelni. Główne, centralne studio radiowe, obejmujące całość lub większość domów studenckich na danym terenie nazwano natomiast „ośrodkiem radia studenckiego”.

Jak wskazują dane Socjalistycznego Związku Studentów Polskich, pod koniec lat osiemdziesiątych ubiegłego stulecia istniały 52 radiowęzły, 51 studenckich studiów radiowych i 4 ośrodki radia studenckiego. Warto zauważyć, iż większość radiowęzłów studenckich istniała w Krakowie i Warszawie – były to bowiem dwa największe ośrodki akademickie w Polsce. Ośrodki radia studenckiego jako efekt centralizacji funkcjonowały także w Olsztynie, Poznaniu, Lublinie, Szczecinie, Gdańsku, Wrocławiu, Rzeszowie i na Górnym Śląsku. Rozgłośnie akademickie były w tym czasie niezwykle ważnym elementem kultury studenckiej w Polsce. Jak wskazują dane SZSP, w 1975 roku spośród 2729 studentów, którzy działali w ruchu dziennikarskim, ponad 1700 osób działało w radiowęzłach (dla porównania w tym samym czasie fotografią studencką zajmowało się około 400 osób, podobnie w przypadku prasy akademickiej).

Studencki ruch dziennikarski praktycznie przestał funkcjonować po wprowadzeniu stanu wojennego, zaś został reaktywowany dopiero w 1983 roku (Doliwa, 2008). Początek lat dziewięćdziesiątych przyniósł wiele zmian na rynku medialnym, także tym studenckim, ze względu na przemiany polityczne i społeczne. W 1994 roku rozpoczął się czas przyznawania koncesji przez KRRiT. Pierwszym procesem koncesyjnym zostało objętych także 6 rozgłośni studenckich (Tabela 1).

Tabela 1

Nr koncesji Nazwa podmiotu i programu Data
0108/94-R Akademia Rolnicza w Poznaniu – Akademickie Radio Winogrady 22.04.1994
0048/94-R Politechnika Białostocka – Radio Akadera 25.08.1994
0055/94-R Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie – Akademickie Radio Centrum 01.09.1994
0081/94-R Politechnika Rzeszowska – Studenckie Radio Centrum 02.12.1994
0120/95-R Akademia Górniczo-Hutnicza – Radio Rak 17.01.1995
0145/95-R Politechnika Poznańska – Radio Afera 21.02.1995

W następnych latach przyznano koncesje kolejnym sześciu rozgłośniom akademickim, co ilustruje Tabela 2 (Zięty, 2015).  

Tabela 2

Nr koncesji Nazwa podmiotu i programu Data
177/96-R Politechnika Zielonogórska – Akademickie Radio Index 09.09.1996
183/96-R Politechnika Łódzka – Studenckie Radio Żak 9.10.1996
258/2000-R Uniwersytet Warmińsko-Mazurski w Olsztynie – Radio UWM FM 28.12.2000
316/2005-R Uniwersytet Warszawski – Radio Kampus 17.02.2005
334/2005-R Spółka SBB Rodło – Radio Planeta 23.12.2005
342/2006-R Politechnika Wrocławska – Radio Luz 09.10.2006

Nie wszystkie rozgłośnie koncesjonowane przetrwały jednak do dnia dzisiejszego. Obecnie na rynku radiowym funkcjonuje 9 akademickich rozgłośni koncesjonowanych (Tabela 3).

Tabela 3

Nazwa stacji/Podmiot Lokalizacja Częstotliwość  (MHz) Adres strony internetowej
Akademickie Radio Centrum Politechniki Rzeszowskiej Rzeszów 89,0 www.radiocentrum.pl
Akademickie Radio Centrum Uniwersytetu im. M. Curie-Skłodowskiej Lublin 98,2 www.centrum.fm
Akademickie Radio Kampus Uniwersytetu Warszawskiego Warszawa 97,1 www.radiokampus.waw.pl
Akademickie radio Luz Politechniki Wrocławskiej Wrocław 91,6 www.radioluz.pwr.wroc.pl
Radio Afera Politechniki Poznańskiej Poznań 98,6 www.afera.com.pl
Radio Akadera Politechniki Białostockiej Białystok 87,7 www.akadera.bialystok.pl
Radio Index Uniwersytetu Zielonogórskiego Zielona Góra 96,0 www.radio.uzetka.pl
Radio UWM FM Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego Olsztyn 95,9 www.uwmfm.pl
Studenckie Radio Żak Politechniki Łodzkiej Łódź 88,8 www.zak.lodz.pl

W historii radiofonii studenckiej w Polsce ważnym wydarzeniem było zawiązanie w 2003 roku porozumienia Polskie Rozgłośnie Akademickie. Jego nadrzędnym celem była integracja koncesjonowanych rozgłośni akademickich, a także wspólna promocja, działalność programowa i komercyjna. Ustalono również wspólne hasło: „Alternatywa w eterze” (Zięty, 2015). W skład porozumienia weszło 9 wymieniowych wyżej rozgłośni oraz Radiofonia (radio zrzeszające 8 krakowskich uczelni). Od 2013 roku Radiofonia nie posiada własnej częstotliwości, kontynuuje jednak swoją działalność przez Stowarzyszenie Radiofonia, które umieszcza programy w internecie.

Oprócz wymienionych w niniejszym artykule studenckich rozgłośni koncesjonowanych, w historię radiofonii studenckiej w Polsce wpisują się też rozgłośnie niekoncesjonowane i nieliczne dziś radiowęzły. Dynamika rozgłośni akademickich internetowych jest ogromna, powstaje bowiem wiele takich stacji, niektóre jednak znikają po krótkim czasie działalności. Powodem jest często trudność w emisji programów każdego dnia – audycje tworzą bowiem głównie studenci wolontariusze, którzy odchodzą z radia po krótkim czasie, po zakończeniu praktyk. Tabela 4 przedstawia listę wybranych, istniejących obecnie stacji niekoncesjonowanych w Polsce oraz czas ich powstania (Kurek-Ochmańska, 2015, s. 208-211).

Tabela 4

Lp Nazwa Miasto Nazwa uczelni Nadawanie Rok powstania
1. Ośrodek Radia Studenckiego (OSR) Gliwice Politechnika Śląska internet/kampus 1956
http://radio.polsl.pl/
2. Radio „Sygnały” Opole Uniwersytet Opolski http://radiosygnaly.pl/ 1957
3. Radio „Egida” Katowice Uniwersytet Śląski internet/kampus 1969
http://www.egida.us.edu.pl/
4. Radio „Sfera” Toruń Uniwersytet im. Mikołaja Kopernika internet 1996
http://www.sfera.umk.pl/
5. Radio „SAR” Gdańsk Politechnika Gdańska internet 2002
http://radiosar.pl/
6. Radio „Emiter” Opole Uniwersytet Opolski internet 2003
http://www.radioemiter.pl/
7. Radio „Aktywne” Warszawa Politechnika Warszawska internet 2004
http://radioaktywne.pl/
8. Radio „Bit” Wrocław Dolnośląska Szkoła Wyższa internet 2004
http://www.radiobit.dsw.edu.pl/
9. Radio Uniwersytet  Bydgoszcz    Uniwersytet Kazimierza Wielkiego   https://www.radiouniwersytet.pl 2007
10. Radio 17 Kraków Akademia Górniczo-Hutnicza http://radio17.pl/ 2008
11. Radio Bonus Kraków Uniwersytet Papieski Jana Pawła II http://radio.upjp2.edu.pl/ 2010
12. Radio Panda    Poznań Wyższa Szkoła Umiejętności Społecznych http://radiopanda.pl/ 2013
13. Radio Meteor  Poznań Uniwersytet im. Adama Mickiewicza http://meteor.amu.edu.pl/ 2012
14. Radio MORS Gdańsk Uniwersytet Gdański http://mors.ug.edu.pl/  2013
15. Radio SIM Toruń Wyższa Szkoła Kultury Społecznej i Medialnej http://simradio.pl/ 2014
16. UJOT FM         Kraków Uniwersytet Jagielloński http://ujot.fm/ 2015
17. Akademickie Radio Pomorze Szczecin inicjatywa studencka http://arp.zut.edu.pl 2015
18. Radio UKSW Warszawa Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego http://radio.uksw.edu.pl/ 2016 
  1. Program akademickich rozgłośni koncesjonowanych

Charakteryzując ramówkę akademickich rozgłośni koncesjonowanych, warto podkreślić, że koncesje przyznawane uczelniom nie odbiegały wymogami od tych, które otrzymywały komercyjne stacje lokalne. Jako przykład warto przytoczyć opis koncesji przyznanej Radiu Akadera w 1995 roku, gdzie znalazły się zapisy wskazujące, iż charakter rozgłośni ma być uniwersalny. Zgodnie z koncesją, ramówka powinna zawierać:

  • dzienniki i audycje publicystyczno-społeczne – nie mniej niż 3 %
  • audycje artystyczne – nie mniej niż 3%
  • audycje religijne –  nie mniej niż 1,5 %.

Oczywiście rozgłośnie akademickie deklarowały też chęć i potrzebę emisji programów o profilu studenckim, jednak początkowo koncesja nie określała jak mają wyglądać takie audycje. Gdy doszło do rekoncesjonowania, zmieniono wymagania dotyczące rozgłośni studenckich. Zobowiązano je do emisji audycji o charakterze wyspecjalizowanym – w tym przypadku miały one koncentrować się na działalności i problemach środowiska akademickiego. Wskazano również, iż programy wyspecjalizowane powinny być emitowane miedzy godziną 8.00 a 24.00 (Doliwa, 2008).

Ogromne znaczenie dla kształtu ramówki rozgłośni akademickich miała nowelizacja Ustawy o radiofonii i telewizji z 2 kwietnia 2004 roku. Zdefiniowano w niej dokładnie pojęcie „programu wyspecjalizowanego”. Znowelizowana ustawa za „program wyspecjalizowany” uważa „program, w którym nie mniej niż 70% czasu nadawania programu w ciągu miesiąca, w godzinach 6-23, stanowią audycje i inne przekazy realizujące przyjętą specjalizację programu”. Jak okazało się w praktyce, realizacja zapisów koncesyjnych była dla nadawców akademickich nie lada wyzwaniem. Kolejny problem stanowiła interpretacja pojęcia „program wyspecjalizowany”, czyli ustalenie, jakie audycje można zaliczyć do tych odpowiadających profilowi radia akademickiego (na przykład czy audycja przygotowywana przez studentów, ale nieposiadająca w swojej nazwie określenia „studencki” zalicza się do programów wyspecjalizowanych). W 2003 roku KRRiT przeprowadziła monitoring wśród kilku stacji studenckich koncesjonowanych. Wyniki badania nie były korzystne dla owych rozgłośni. Wykazały bowiem, iż żadna z radiostacji objętych monitoringiem nie sprostała wymogom koncesji odnośnie wymiaru programu wyspecjalizowanego, co oznaczało w praktyce zbyt mały procent programów dotyczących życia akademickiego w tych stacjach względem wymaganych (Raport z monitoringu…, 2003). Po przekazaniu wyników monitoringu KRRiT nakazała stacjom dostosowanie się do zasad koncesji. Grupa Polskich Rozgłośni Akademickich po tej sytuacji wystosowała pismo do przewodniczącej KRRiT Danuty Waniek z prośbą o zmianę zapisów koncesyjnych na mniej restrykcyjne względem zawartości programów wyspecjalizowanych. Zdaniem redaktorów naczelnych stacji akademickich życie studentów jest dziś bowiem ściśle związane z życiem miasta, w którym studiują. Studenci nie są dziś osobną grupą społeczną, wtopili się w społeczeństwo, nie ma zatem czegoś takiego jak odrębna kultura studencka. Zdaniem tych redaktorów, radio nie tylko przekazuje kulturę, ale też ma wpływ na jej tworzenie (List grupy Polskie Rozgłośnie Akademickie…, 2005).

Kolejne monitoringi rozgłośni akademickich również nie były do końca pomyślne dla tych stacji. Pozytywne okazały się dopiero kontrole w 2011 i 2012 roku. W tych latach przeprowadzono monitoring sześciu koncesjonowanych stacji akademickich: Akademickiego Radia Centrum (Rzeszów), Akademickiego Radia Centrum (Lublin), Radiofonii, Radia Afera, Radia Kampus, Akademickiego Radia Index (Zielona Góra) oraz Studenckiego Radia Żak Politechniki Łódzkiej (Zięty, 2015, s. 240-256).

Po ukazaniu trudności związanych z realizacją postanowień koncesyjnych rozgłośni akademickich związanych w programem, warto wskazać czym charakteryzuje się głównie ramówka rozgłośni akademickich koncesjonowanych. W praktyce większość z omawianych stacji nadaje program uniwersalny z elementami audycji stricte akademickich. Na antenie dominuje muzyka, jest ona jednak częstokroć bardziej ambitna i różnorodna niż ta, którą prezentują inne radiostacje komercyjne. Same audycje autorskie są również niezwykle interesujące, często poświęcone kulturze, muzyce. W ramówce rozgłośni studenckich można również znaleźć programy tematyczne – np. dotyczące wiary, turystyki, spraw społecznych, motoryzacji, etc. Nadawcy akademiccy przygotowują także serwisy informacyjne (zgodnie z zasadami i zaleceniami koncesji). Swój program nadają przez całą dobę.

  1. Program rozgłośni akademickich nieobjętych koncesją

Charakter programu, który nadają rozgłośnie akademickie niekoncesjonowane różni się nieco od tego, który emitują stacje koncesjonowane. Emisja programu na żywo ogranicza się zazwyczaj do kilku godzin dziennie, zaś pozostałą część ramówki zajmuje muzyka. Ton audycji jest bardziej swobodny, studencki. Emisja audycji na żywo w akademickich radiowęzłach i rozgłośniach internetowych rozpoczyna się zazwyczaj po południu. Są to głównie informacje z życia uczelni, wywiady, programy kulturalne, informacyjne. Ważną rolę odgrywają również audycje autorskie. Studenci chętnie sami przygotowują własne programy o interesującej ich tematyce. Wśród audycji autorskich dominują programy dotyczące różnych gatunków muzycznych oraz kultury. Profil muzyczny niekoncesjonowanych stacji akademickich jest również niezwykle zróżnicowany – widać tu tendencję do emisji utworów alternatywnych, niszowych, rzadko emitowanych w stacjach komercyjnych. Często studenckie radiostacje niekoncesjonowane mają również własne listy przebojów. Znaczna część tych rozgłośni przygotowuje własne serwisy informacyjne emitowane raz dziennie w dni powszednie. Warto również wspomnieć o działalności pozaprogramowej omawianych stacji, takiej jak: organizacja cyklicznych imprez studenckich, konferencji, koncertów, urodzin radia i włączanie się w akcje, którym patronują (Doliwa, 2008).

  1. Znaczenie rozgłośni akademickich 

Na podstawie różnego typu opracowań, artykułów i badań własnych można wyróżnić następujące funkcje rozgłośni studenckich:

  • informacyjna – opierająca się głównie na przekazywaniu wiadomości dotyczących życia akademickiego i uczelni,
  • rozrywkowa,
  • edukacyjna – w kontekście kształcenia kadr dziennikarskich,
  • integracyjna – głównie w odniesieniu do danej społeczności akademickiej,
  • promocyjna – w kontekście uczelni, do której należy dana radiostacja,
  • kulturotwórcza i promocyjna – w kontekście promowanych wydarzeń, artystów etc.,
  • organizatorska – wiążąca się z organizacją lub współorganizacją rożnego typu inicjatyw kulturalnych i społecznych,
  • edukacyjna – w kontekście edukacji słuchacza
  • wychowawcza – realizowana poprzez popularyzację dobrych postaw, zachowań (wśród pracowników radia, czyli studentów, a także wśród odbiorców)
  • reklamowa

Wymienione wyżej funkcje rozgłośni studenckich wydają się uniwersalne zarówno dla stacji koncesjonowanych jak i niekoncesjowanych (jedynie funkcja reklamowa odnosi się głównie do stacji z koncesją). Jeśli chodzi o hierarchię ważności powyższych funkcji, warto przedstawić wyniki badań przeprowadzonych przez Urszulę Doliwę (2008) wśród kadry kierującej stacjami studenckimi w Polsce. Redaktorzy naczelni rozgłośni akademickich koncesjonowanych na pierwszym miejscu wskazują funkcję edukacyjną w kontekście kształcenia kadr dziennikarskich. Osoby prowadzące rozgłośnie niekoncesjonowane wskazują ową funkcje również jako bardzo ważną, ale często na pierwszym miejscu umieszczają funkcję rozrywkową i integracyjną. Do bardzo ważnych funkcji radia akademickiego redaktorzy naczelni obu typu stacji zaliczają promocję uczelni. Za równie ważną redaktorzy stacji koncesjonowanych uznają integrację środowiska akademickiego. Duże znaczenie dla redaktorów rozgłośni niekoncesjonowanych ma zaś funkcja informacyjna i kulturotwórcza. Najmniej ważna dla obu typu rozgłośni wydaje się rola reklamowa. Na dalszych miejscach w hierarchii ważności oba typy rozgłośni umieszczają funkcję organizatorską, wychowawczą i edukacyjną – w zakresie edukacji słuchacza.

Opisując rolę rozgłośni akademickich, warto zwrócić większą uwagę na funkcję promocji uczelni macierzystej. Jest ona uznawana za niezwykle ważną przez redaktorów naczelnych obu typów stacji. Warto odnieść się także krótko do badań na temat wpływu mediów na wizerunek uczelni, przeprowadzonych przez Olgę Kurek-Ochmańską (2015) wśród 136 redaktorów mediów studenckich. Wyniki tych badań potwierdzają znaczącą i pozytywną rolę opisywanych środków przekazu dla budowania wizerunku uczelni. Tabela 5 ukazuje rozkład odpowiedzi na pytanie: Czy medium ma wpływ na kreowanie wizerunku macierzystej uczelni?

Tabela 5

Kafeteria: Częstość Procent
Zdecydowanie tak 72 52,9
Tak 52 38,3
Trudno powiedzieć 12 8,8
Nie 0 0
Zdecydowanie nie 0 0
Ogółem 136 100,0
  1. Podsumowanie

Radiofonia studencka, której początki sięgają ponad sześćdziesiąt lat wstecz, ulega stałym przeobrażeniom i adaptuje się do nowych uwarunkowań. Dziś na przykład praktycznie nie funkcjonują już klasyczne radiowęzły, które niegdyś były podstawą przekazu radiowego dla studentów. Zmienia się też rola stacji studenckich nadających na falach FM. Koncesja, kluczowa jeszcze w latach dziewięćdziesiątych czy na początku XXI wieku dla umożliwienia masowego dotarcia do studentów, nie jest dziś jednak warunkiem koniecznym. Coraz powszechniejszy dostęp do internetu z różnych urządzeń i w każdym miejscu, oraz umacnianie się tradycyjnych form medialnych (radio, telewizja) z wykorzystaniem technologii internetowych, wskazuje na coraz większą atrakcyjność i popularność mediów internetowych.

Mimo zmiany form i technologii – problemy rozgłośni pozostają te same. Problemem dla mniejszych ośrodków jest przede wszystkim odpływ wyszkolonej kadry lub studentów po stażu i praktykach do innych, najczęściej komercyjnych rozgłośni, czy ośrodków medialnych.

Ponieważ radio akademickie tworzą głównie wolontariusze, dużego wysiłku koordynacyjnego ze strony opiekunów stacji wymaga, aby funkcjonowała ona w sposób ciągły i ze stałym programem, nadawanym codziennie na żywo. Często rozgłośnie studenckie borykają się z trudnościami finansowymi na pokrycie inwestycji czy codziennego funkcjonowania. Zmierzając jednak do konkluzji, należy przypomnieć, że radiofonia studencka pełni dużą rolę w życiu uczelni, oraz przede wszystkim w procesie kształtowania osobowości studentów, zarówno jako odbiorców, jak i nadawców programu. Warto więc zadbać o wsparcie działalności takich radiostacji, m. in. poprzez dalsze analizy i badania.

Ilustracja: Djandyw, Sportswoman stretching leg on the bridge after cardio session, Flickr.com (CC BY-SA 2.0)

Title: Academic broadcasting in Poland – history, classification, importance

Summary: On the radio market in Poland there are many academic radio stations. They constitute an important tool in the training of young journalists and they have a big impact on building the image of the university. The aim of this article is a general characterization, classification and review of the university radio stations in Poland, including presentation of the history of student radio broadcasting in Poland. The article presents also typical programs of student radio stations, their different functions and its academic importance.

Keywords: academic broadcasting, student media, radio, media

 

Bibliografia

  • Doliwa U. (2008) Radio studenckie w Polsce, Olsztyn. 
  • Fryta K. (2010) Radio bez sztampy i nudziarstwa,  http://www.uwm.edu.pl/egu/news/5/czytaj/107/radio-studenckie-bez-sztampy-i-nudziarstwa.html
  • Graszewski M. (1980) Rozważania o kulturze studenckiej, [w:]  Almanach ruchu kulturalnego i artystycznego SZSP 1977-1980, red. J. Leszin-Koperski, Z.Sawicki, A.K. Waśkiewicz, Młodzieżowa Agencja Wydawnicza, Warszawa.
  • Informator ORS Radio Kortowo (1979), Olsztyn.
  • Kurek O. (2012) Media studenckie w Polsce, [w:] Kwartalnik Internetowy „Komunikacja Społeczna” 2012, nr 1.
  • Kurek-Ochmańska O. (2015) Media studenckie a wizerunek uczelni, Warszawa-Rzeszów.
  • List grupy Polskie Rozgłośnie Akademickie do przewodniczącej KRRiT Danuty Waniek z 12 stycznia 2005 roku.
  • Raport z monitoringu przeprowadzonego przez KRRiT w 2003 roku: Realizacja zapisów koncesyjnych przez stacje o zasięgu lokalnym i stacje tak zwane akademickie, KRRiT, Warszawa.
  • Ustawa z 2 kwietnia 2004 roku o zmianie ustawy o radiofonii i telewizji (DzU 2004, nr 91, poz. 874).
  • Zięty A. (2015) Media studenckie w Polsce, Gdańsk.

mgr Anna Gawrońska - Piotrowska

Jest absolwentką teologii (sekcja: teologia kultury) na Wydziale Teologicznym UKSW w Warszawie. Asystent w Instytucie Edukacji Medialnej i Dziennikarstwa UKSW (Wydział Teologiczny) w Warszawie. Dziennikarka radiowa z dziewięcioletnim doświadczeniem, obecnie współpracuje z Programem 1 Polskiego Radia. Na UKSW odpowiada za specjalizację radiową w IEMiD oraz jest redaktorem naczelnym akademickiego Radia UKSW.

Latest posts by mgr Anna Gawrońska - Piotrowska (see all)

About mgr Anna Gawrońska - Piotrowska

Jest absolwentką teologii (sekcja: teologia kultury) na Wydziale Teologicznym UKSW w Warszawie. Asystent w Instytucie Edukacji Medialnej i Dziennikarstwa UKSW (Wydział Teologiczny) w Warszawie. Dziennikarka radiowa z dziewięcioletnim doświadczeniem, obecnie współpracuje z Programem 1 Polskiego Radia. Na UKSW odpowiada za specjalizację radiową w IEMiD oraz jest redaktorem naczelnym akademickiego Radia UKSW.

Post Navigation

Analytic Code