Narzędzia do tworzenia infografiki i ich wykorzystanie w edukacji medialnej

Świat współczesny to przestrzeń, w której informacja pełni rolę niemal nadrzędną.  Codziennie bowiem docierają do nas aż 34 gigabajty informacji (Fedorowicz, 2015). W takim natłoku powiadomień, czy wiadomości, istotnych bardziej lub mniej, zapamiętanie danych stricte przydatnych i istotnych, nastręcza wielu trudności. Każdego dnia i niemal na każdym kroku „krzyczą do nas” coraz to nowsze formy przekazu informacji: bogate w kolorystykę, kreatywne scenariusze, zawierające coraz nowocześniejsze rozwiązania multimedialne. Klasyczny podręcznik, który stanowił dotychczas główne źródło informacji i komunikacji wiedzy wśród dzieci, młodzieży, czy dorosłych nie tylko przestał być atrakcyjny, ale stał się zbyt „wolny” dla wymaganego obecnie szybkiego tempa przyswajania wiedzy.

W historii komunikacji wyróżnić możemy trzy epoki związane z przekazywaniem informacji: oralną, werbalną i wizualną (Sztompka, 2005). W epoce oralnej, przekaz obejmował kilka, kilkanaście, maksymalnie kilkuset uczestników. Informacja tworzona była na bieżąco, przekazywana z ust do ust, a powielanie jej rzadko zachowywało oryginalną formę. Okres werbalny, związany jest z utrwalaniem i zapisywaniem wypowiadanych słów i tworzonych informacji, co pozwoliło (i do dziś pozwala, bowiem etap ten trwa nadal) na znaczne rozszerzenie kręgu odbiorców. Możliwość druku i rozpowszechniania materiałów umożliwia również rozprzestrzenianie się informacji na dużo szerszym obszarze i docierania do innych społeczności, czy kultur niż w epoce oralnej. Trzeci z wyszczególnionych okresów zaś to epoka wizualna, której głównym nośnikiem jest obraz, pozwalający na najlepsze, najszybsze i najefektywniejsze utrwalenie podawanego za jego pośrednictwem przekazu. W obecnym dziś natłoku podobnie wyglądających treści, skupiamy się bowiem na tym, co przykuwa nasz wzrok. Poświęcamy uwagę tym treściom, które wyróżniają się z masowości, łatwo zapadają w pamięć, a do ich percepcji potrzeba jak najmniejszego zaangażowania. Odpowiedzią na takie preferencje odbiorcy jest właśnie infografika.

  1. Definicja infografiki

W literaturze przedmiotu infografika definiowana jest w sposób szeroki. Najogólniej stwierdzić można, iż jest to graficzna reprezentacja danych, informacji oraz wiedzy, która ukazuje zawarte w niej informacje w sposób szybki, klarowny i efektywny. To każda forma wizualna służąca zaprezentowaniu pewnych informacji (Newsom, Haynes, 2015). Słownik języka polskiego podaje, iż infografika to kategoria sztuki ilustracyjnej wykorzystująca diagramy, mapki, wykresy itp. w celu uwidocznienia skali i struktury określonych zjawisk. Jest to nie tyle sama forma przekazania informacji, co pewne jej graficzne wyjaśnienie, przekazanie danej koncepcji za pomocą obrazu. Infografiki mogą komunikować takie treści, jak: aktualne wydarzenia, dane statystyczne, historię (również własną, w postaci nowoczesnego i ciekawego CV), porównanie lub zestawienie danych oraz ich analizę, ciekawostki branżowe, elementy humorystyczne, opisy akcji, kampanii, konkursów, przedsięwzięć, wszystko to, co w kreatywny i klarowny sposób można przedstawić za pomocą elementów graficznych.

Do cech wyróżniających infografikę spośród innych form przekazywania informacji zaliczyć możemy fakt, iż poprzez odpowiednio dobrane elementy wizualne pozwala ona w przystępny sposób zrozumieć przedstawione informacje. Słowo i obraz integruje w sposób płynny, ciekawy i dynamiczny. Może funkcjonować samodzielnie, niezależnie od treści tekstowych, jakie reprezentuje, nawet jeżeli nie zawiera się w niej całość prezentowanych tekstowo danych. Infografika pozwala również na wydobycie treści, na które często przedstawione w formie tradycyjnego tekstu, nie zwracamy uwagi, lub gdy są one trudne do zapamiętania. Użycie charakterystycznych kształtów i kolorów, a także konkretne rozmieszczenie graficzne prezentowanych danych pomaga utrwalić dane w pamięci i przywołać w przyszłości. Niewątpliwą zaletą dającą infografice przewagę nad tekstem jest także powszechna zrozumiałość prezentowanych informacji, co czyni ją klarowną w odbiorze i łatwo przyswajalną dla szerszych kręgów odbiorców, związanych nie tylko z daną branżą, czy obszarem danych, które ściśle odzwierciedla dana infografika.

Podobnie jak w formach tekstowych, tak i w przypadku infografik, mówić można o wielu jej rodzajach. Z powodzeniem przedstawiać można za ich pomocą relacje przyczynowo-skutkowe, przesyłać i przekazywać za ich pośrednictwem różne komunikaty, mogą być one pomocne również w prezentowaniu wielkości, czy zmian różnych parametrów. Na tej podstawie wyróżnić można następujące cztery ogólne rodzaje infografik (Saliniewicz, 2015):

  1. Infografika oparta o dane statystyczne – wizualne narzędzie do przekazywania skomplikowanych i złożonych informacji w sposób łatwy do przyswojenia, za pomocą umieszczenia wykresów (np. słupkowych lub kołowych), diagramów, map, itp.
  2. Infografika oparta na osi czasu – wizualna forma prezentacji wydarzeń i danych rozłożonych w czasie. Oparta o chronologiczny bieg wydarzeń, pozwala na szybką orientację i zrozumienie istotnych relacji czasowych w prezentowanym zagadnieniu.
  3. Infografika bazująca na procesach – opisuje zazwyczaj etapy danego działania, procesu. To chociażby instrukcja złożenia mebla, lub przepis kulinarny przedstawiony poprzez graficzne ukazanie poszczególnych czynności, jakie należy wykonać.
  4. Infografika geografii i lokalizacji – rodzaj ikonografiki, zawierający schematy, linie, symbole, strzałki itp. To wszelkie mapy komunikacyjne (np. metra), schematy, plany miast, czy dróg, oznaczenia punktów orientacyjnych za pomocą symboli (np. szkoła, szpital, kościół, galeria, muzeum. Istotnym elementem tego rodzaju infografik jest zamieszczenie skali, oddającej stosunek przedstawionych elementów do odległości i wielkości rzeczywistych.

Dokonując takiego podziału oraz ukazując różne przykładowe elementy, z których składają się infografiki, uświadamiamy sobie, iż jest to forma obecna powszechnie, mająca charakter nie tylko stricte informacyjny, czy edukacyjny. Za pierwszą bowiem „infogafikę” uznać już  można malowidła skalne odnalezione w Çatalhöyük – jednej z najstarszych osad, której czas powstania datuje się na ok. 7500 rok przed Chrystusem (Saliniewicz, 2015). Współcześnie zaś jest to forma odpowiadająca na potrzeby rzeszy odbiorców, należących do przeróżnych dziedzin i posiadających konkretne wymagania co do form przekazywania informacji. Zdobywająca coraz szersze grono zwolenników infografika staje się dzisiaj monopolistycznym gatunkiem reprezentującym epokę wizualną.

  1. Zastosowanie infografiki

Na poprawę czytelności tekstu wpływają zabiegi związane z jego formatowaniem, takie jak podział na akapity, wypunktowanie najważniejszych kwestii, uwydatnienie i podkreślenie najistotniejszych danych, czy dodanie ilustracji. Sukcesu infografiki zaś upatrywać można w sposobie postrzegania, percepcji i zapamiętywaniu informacji. Badania (Pyjas, 2015) dotyczące ilości zapamiętywanych danych z danego rodzaju informacji ukazują, iż człowiek z komunikatu przeczytanego zapamiętuje 10% zawartego w nim przekazu, z usłyszanego 20%,zaś z danych przedstawionych w formie graficznej, aż 90% zamieszczonych w nich informacji.

Infografika znajduje zatem zastosowanie na wielu różnych płaszczyznach wiedzy: finansowej, technologicznej, medycznej, czy w ośrodkach badania opinii publicznej, gdzie tak istotne jest zwięzłe i klarowne przekazanie wiedzy. Kazimierz Wolny-Zmorzyński umieszcza nawet infografikę wśród gatunków dziennikarskich, stawiając ją obok takich form jak sprawozdanie, notatka, wzmianka, czy fotoreportaż i infografia (Wolny-Zmorzyński, 2007, s. 83). Autor typologii zalicza infografikę do gatunków informacyjnych, zaznaczając, iż forma ta może występować zarówno jako rodzaj prasowy, jak i internetowy.

Infografika szeroko wykorzystywana jest w branży marketingowej i sferze public relations, jako istotny element kampanii reklamowych, tworzący content marketing (Bieniek 2015). Istotne elementy takich działań sprzedażowych jak i wizerunkowych to chociażby eksponowanie wybranych treści, stosowanie właściwych elementów graficznych i kolorystycznych (np. rozpoznawalne i zapadające w pamięć logo), używanie charakterystycznych dla marki czcionek, stosowanie środków perswazji. Wszystkie te elementy składają się na kształtowanie zachowań konsumenckich i sukcesywne budowanie coraz lepszej pozycji konkretnej marki. Dzięki takim wizualnym aspektom, budować można świadomość odbiorcy – konsumenta, wpływać na jego zapamiętywanie i postrzeganie produktu, wzbudzać skojarzenia. Dobrym przykładem może być w tym przypadku restauracja Mc Donald’s i kreowanie świadomości istnienia marki poprzez zestawianie koloru czerwonego i żółtego w promujących firmę formach wizualnych.

Kolejną przestrzenią powszechnego zastosowania infografiki są media społecznościowe. Przemawia za tym nie tylko wizualność tej formy, ale także łatwość udostępniania, przesyłania, czy klarowność przyswajania informacji. I tak, w 2012 roku hashtag #infographic użyty został na Twitterze 56 765 razy, zaś aż 300 000 razy słowo „infografika” w ciągu jednego miesiąca zostało wpisane w wyszukiwarce Google. Ciekawe wnioski można również wysnuć na podstawie analizy serwisu Facebook. Okazuje się bowiem, iż posty zaopatrzone w grafikę, generują o 53% więcej polubień niż wpisy tekstowe. Obecność grafiki w postach powoduje także, iż kliknięć w taki content jest o 84 % więcej, a komentowane są o 104 % częściej niż posty bez załączonej grafiki. Poziom zrozumienia wizualnych treści wzrasta o 323%, są także dużo chętniej udostępniane (Pyjas, 2015). Tak spektakularne sukcesy infografik jako form wizualnych wynikają również z faktu, iż człowiek zdecydowanie częściej korzysta z Internetu w celu „przejrzenia” zawartości, czy bieżących treści niż potrzeby ich przeczytania i dogłębnego zapoznania się z materiałem.

Interesujący jest także wzrost popularności samej grafiki i jej elementów w ogólnej przestrzeni internetowej. Od 2007 roku bowiem, ilość elementów graficznych na stronach WWW wzrosła o 9900% (Pyjas, 2015). Taki stan niewątpliwie sprzyja wykorzystywaniu infografik także w sferze SEO. Jeżeli bowiem danemu użytkownikowi napotkana infografika się spodoba, nie tylko chętnie ją udostępni, ale również będzie poszukiwał podobnych treści przedstawionych w zbliżonej formie. Fakt ten skutkuje umieszczaniem na grafikach logo firm, czy instytucji zaopatrzone często w odnośnik, przenoszący na właściwą stronę internetową. Takie działania sprzyjają rozpoznawalności marki, przedsiębiorstwa, czy organizacji i pomagają zaistnieć marce w świadomości potencjalnego konsumenta i odbiorcy. Bezpośrednio wpływają na wzrost odsłon witryny, budowanie wizerunku i atrakcyjności marki (Kaczmarek, 2012).

  1. Możliwości wykorzystania infografiki w edukacji medialnej

W szeroko rozumianej edukacji, informowaniu, przekazywaniu komunikatów i komunikacji popularne są takie pojęcia jak multimedia, hipermedia, czy międzymedia (Gajda, Juszczyk, Siemieniecki, Wenta, 2006). Danych sformułowań używa się w zależności od perspektywy, z której omawia się dane zjawisko, tzn. czy kładziemy nacisk na technologię, czy też procesy komunikowania. Czy terminy te oznaczają to samo? I czy obok komputerów, radia, telewizji, prasy, sprzętu audiowizualnego można dziś umiejscowić również infografikę?

Analizując termin „multimedia”, otrzymujemy jego dwa człony: „multi”, który oznacza pewną wielość, oraz „media” reprezentujący środki komunikowania. Można zatem śmiało stwierdzić, iż multimedia to wielość środków komunikowania. Pod tym pojęciem rozumie się wszystkie media informacyjne (prasę, książki, telewizję, radio, środki fotograficzne i audiowizualne, itp.). Wymiar techniczny multimediów podejmowany jest także w tworzeniu programów kształcenia. Kładzie się przy tym nacisk na problematykę związaną z nośnikami przekazywania informacji, jak np. w edukacji informatycznej, gdzie multimedia są środkami technicznymi służącymi przetwarzaniu i prezentacji informacji.

Wraz z rozwojem technologii informatycznych zaczęto częściej dostrzegać aspekt komunikacyjny multimediów. Zaczęto budować scenariusze edukacyjne w oparciu o połączenia różnych elementów audiowizualnych, takich jak tekst, projekcja, muzyka, czy dźwięk. Odpowiednio dobrane komponenty służyły więc ukazaniu treści edukacyjnych. Z czasem, tak skonstruowane multimedialne całości zaczęły zdobywać coraz większą autonomiczność. Uwzględniały bowiem coraz więcej aspektów, a sposób przedstawiania danych poprawiano tak, aby był jak najwyraźniejszy i jak najszybciej pozwalał na przyswajanie zawartych w danym przekazie informacji (Gajda, Juszczyk, Siemieniecki, Wenta, 2006).

Z czasem komponenty przekazów multimedialnych zaczęto budować w sposób interdyscyplinarny. Umożliwiło to nie tylko bierny odbiór zawartych w przekazie informacji, ale pobudziło również myślenie twórcze odbiorcy, zachęciło do poszerzania wiedzy i analizowania przedstawianych danych z kilku perspektyw.

Rozpowszechnienie komputerów, rozwój technologii informatycznych i rozkwit Internetu przyczyniły się do poszukiwania dalszych rozwiązań dla wykorzystywania multimediów w edukacji. Możliwe stało się aktywne uczestniczenie w procesie komunikowania tak ze strony nadawcy jak i odbiorcy komunikatu. Interaktywność multimediów dziś, pozwala odbiorcy stawać się także twórcą przekazu, mieć wpływ na dostarczane do niego i przekazywane dalej informacje i dane. Formy multimedialne stają się zatem nie tylko materiałem dostarczającym informacji uczącemu się, ale są również „narzędziem rozwoju poznawczego” (Gajda, Juszczyk, Siemieniecki, Wenta, 2006). Takie podwójne rozumienie i znaczenie multimedium przybliża je już do pojęcia hipermedium, jako „całokształtu komunikatów oraz narzędzi technologii informacyjnej jakimi dysponuje człowiek w procesie poznania” (Gajda, Juszczyk, Siemieniecki, Wenta, 2006). Element, który różni hipermedium od multimedium to jedynie sposób funkcjonowania tekstu. Hipermedium odnosi się bowiem do cyberprzestrzeni i świata wirtualnego. Multimedia zaś mogą funkcjonować w przestrzeni WWW jak i w sferze offline.

W dobie rozwoju technologii informacyjnych i przekształcania się społeczeństwa w społeczeństwo informacyjne, istotne jest skupienie się na zagadnieniach edukacji medialnej, dziedzinie nieodłącznej istniejącym od lat cyfrowym przemianom. Takie procesy skłaniają do szczególnych przemyśleń co do określania kompetencji medialnych, rozumianych jako nie tylko techniczne zdolności posługiwania się określoną technologią, ale także pewne nasze umiejętności. To również posiadana i zdobywana wiedza, postawa w komunikacji społecznej, możliwość realnego wpływu na tworzenie wspólnej kultury. Kluczowe jest w tym przypadku obecne powszechnie zjawisko konwergencji mediów, łączenia technologii informatycznych, mediów, telekomunikacji, charakterystyczne dla tzw. „nowych mediów” (Dąbrowska, Drzewiecki, Jasiewicz, Lipszyc, Stunża, 2012). Zjawisko to ma również zastosowanie w przypadku łączenia kilku różnych elementów w obrębie jednego przekazu, np. grafiki, tekstu, wysublimowanych danych, sloganów. Takie podejście do kompetencji medialnych doskonale wpisuje się w gatunek infografiki, który z powodzeniem stanowić może przykład formy przekazu wychodzącej na przeciw dokonującym się w świecie mediów zmianom i nieustannym przeobrażeniom społeczeństwa. Pomaga w kształtowaniu i upowszechnianiu świadomego korzystania ze środków społecznego przekazu, w obrębie niemal wszystkich grup wiekowych czy społecznych. Takie rozumienie infografiki zdecydowanie odpowiada założeniom edukacji medialnej („Dyrektywa medialna. Pytania i odpowiedzi, Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji”, 2011). Pozwala aktywnie i krytycznie korzystać z mediów, być współtwórcą przekazu, użytkować media w sposób bezpieczny.

Fakt, iż aspekt wizualny pomaga w przyswajaniu wiedzy jest powszechnie znany i istnieje od wielu lat we wszelkich pomocach dydaktycznych. Obecnie, gdy infografiki cieszą się dużą akceptacją i efektywnością, należałoby zastanowić się nad skutecznymi metodami i sposobami na ich tworzenie w taki sposób, by jak najskuteczniej dopasowane były do odpowiednich treści oraz odbiorców. Jednakże w opracowaniach dydaktycznych, wciąż niewiele jest tego typu form prezentowania danych (Pulak, Wieczorek-Tomaszewska, 2011). Jeżeli już pojawiają się, towarzysząc wykładom, lekcjom, edukacji. Są najczęściej przygotowywane przez samych nauczycieli, bądź wykładowców, na ich własny użytek.

Interesującym przykładem działań oscylujących wokół problematyki wizualizacji danych, jest program „Teaching with infographics”, prowadzony w USA, którego patronem jest „New York Times”. Jest to przedsięwzięcie mające na celu budowanie zbioru materiałów wizualnych dla nauczycieli i wykładowców. Bogaty zasób infografik i rozwiązań „obrazowych” dla przedstawiania skomplikowanych danych stanowi bazę materiałów, które można pobrać, udostępnić i wykorzystać w swoim wykładzie. W obrębie „Teaching with infographics” można wziąć udział także w specjalnych, zawężonych projektach tematycznych (m. in. „Word of the Day”, „Fill-in”, czy „The Yourself Questions”), oraz spotkaniach związanych z edukacyjną adaptacją treści wizualnych, gdzie zaczerpnąć można porady co do samodzielnego tworzenia infografik (The learning network. Teaching & learning with the New York Times).

Używanie infografik i innych form wizualnych na potrzeby zajęć dydaktycznych jest często spotykaną praktyką na uniwersytetach amerykańskich. Taki sposób przedstawiania i prezentowania danych popularyzowany jest również wśród studentów, którzy do przedstawiania wybranych informacji i zależności między nimi używają powszechnie dostępnych i znanych programów, takich jak np. Photoshop. Przykładem propagowania takich działań jest program „Retoryki Wizualnej” prowadzony na Uniwersytecie Austin w Texasie. Projekt skupia się na wizualizacji danych z zakresu takich dziedzin jak media, dziennikarstwo, film, kulturoznawstwo, analiza tekstu, reklama, prezentacja publiczna (Coleman). Warto zauważyć, iż nie są to nauki ścisłe, w ramach których napotkać można na dane w formie tabel, wykresów, czy diagramów. Są to dyscypliny ściśle humanistyczne, wymagające pomysłu, kreatywności i pewnej innowacyjności w opracowaniu infografiki. Działania prowadzone w ramach programu mają na celu badanie i opracowywanie narzędzi pedagogicznych w oparciu o skrzyżowanie obrazu z tekstem.

  1. Projektowanie infografiki edukacyjnej

Kiedy mówimy o stworzeniu dobrej infografiki, jedną z pierwszych myśli, jakie nasuwają się w kwestii jej wykonania jest dobór narzędzi, za pomocą których moglibyśmy wykonać nasz materiał wizualny. Wiele cenionych i polecanych programów graficznych, jak chociażby wspomniany już Photoshop, jest dość skomplikowanych dla osób nie związanych bezpośrednio z mediami, lub dostępnych za dokonaniem rejestracji lub zakupu. Wychodząc naprzeciw rosnącej popularności infografik i powszechności ich stosowania w kolejnych dziedzinach powstało wiele narzędzi online, za pomocą których w prosty i szybki sposób każdy Internauta może stworzyć własną infografikę. Większość tego typu programów posiada bazy elementów gotowych do wykorzystania, pogrupowanych tematycznie, zaś część z nich umożliwia również korzystanie z gotowych szablonów w specjalnie dopasowanej do tematyki danych kolorystyce. Wybrane przeze mnie przykładowe narzędzia łączy jeszcze jeden istotny dla każdego twórcy wizualnych przekazów aspekt. Z wszystkich można skorzystać online i są dostępne za darmo.

Vizualize to program do tworzenia infografik z naciskiem na formy autoprezentacyjne. Jest to ciekawa propozycja dla osób, które w tej dziedzinie chcą iść o krok dalej i przedstawić np. swoje CV w sposób oryginalny i nietuzinkowy. Dostępne są gotowe szablony, jak i przykłady gotowych CV. To alternatywne i nowoczesne podejście dedykowane dla wszystkich rozpoczynających karierę lub chcących wyróżnić się z tłumu stawiając na sprawdzony efekt wizualny (http://vizualize.me/).

Kolejny ciekawy przykład programu do tworzenia infografik to narzędzie zaproponowane przez znaną wszystkim wyszukiwarkę Google. Skomplikowane statystyki, dane, nieprzystępne wykresy można przedstawić za pomocą programu Google Developers. Dostępne opcje nie tylko w sposób inteligentny podpowiadają i sugerują co należy zaakcentować i uwypuklić. Całość naszych działań można także skonfigurować z narzędziem Google Analitycs, co stanowi oszczędność naszego czasu i pomaga w analizowaniu dostarczanych danych (https://developers.google.com/).

Bardzo popularnym narzędziem do darmowego tworzenia infografik online jest program Easel.ly, oferujący kilkanaście popularnych i praktycznych szablonów, które zgodnie z własnym uznaniem można dowolnie przebudowywać. Narzędzie zawiera również bazę takich elementów jak linie, strzałki, kształty, przydatne w tworzeniu wszelkich wizualizacji. Program umożliwia również przesyłanie infografiki bez potrzeby zapisywania jej wcześniej na dysku komputera (http://www.easel.ly/).

Znanym i chętnie wykorzystywanym narzędziem jest także Piktochart. Umożliwia osiągnięcie efektownej grafiki za pomocą zaledwie kilku kliknięć. Gotowe szablony, baza kształtów i elementów graficznych, możliwość konfiguracji wielkości i czcionek to jedynie kilka zalet tego interesującego narzędzia. Do swojej infografiki możemy również dodawać własne elementy otwierając, modyfikując i wkomponowując je według uznania. Pomocna jest również „siatka” ułatwiająca dopasowywanie i wyrównywanie zamieszczanych elementów. Wersja darmowa oferuje podstawowe trzy schematy grafik. Dostęp do pozostałych jest płatny (http://piktochart.com/).

Dla osób, które chcą przedstawić swoje dane, wykresy, lub mapy na podobnych zasadach jak w popularnym programie Excel niemal idealnym narzędziem jest Infogr.am. Jeżeli chodzi o efekt i klarowność prezentacji danych, różnica między tymi programami jest zasadnicza. W Infogr.am tworzymy bowiem atrakcyjną wizualnie formę graficzną, daleką od „excelowych” suchych wykresów i tabel. Do projektu podobnie jak w poprzednim przypadku możemy dodawać własną grafikę, czy zdjęcia. Narzędzie umożliwia bezpośrednie udostępnienie materiału na stronie internetowej, czy w mediach społecznościowych (https://infogr.am/).

Visual.ly to z kolei propozycja dla osób prężnie działających w sferze mediów społecznościowych. Narzędzie to jest swoistą platformą komunikacyjną służącą do wizualizacji danych w postaci infografik, a następnie udostępnianiu jej bezpośrednio w sferze social media. Program wyposażony jest w specjalną aplikację rozpoznającą automatycznie najpopularniejsze marki, firmy, czy agencje w liczbie bliskiej 35 000 (http://visual.ly/).

Osoby zainteresowane sferą lifestyle i aktywnie uczestniczące w mediach społecznościowych, dla ciekawego zaprezentowania swoich bieżących działań skorzystać mogą z InFoto Free – darmowej aplikacji dedykowanej dla systemu Android.  Po zainstalowaniu aplikacji w urządzeniu użytkownika, program automatycznie pobiera, selekcjonuje i wykorzystuje zgromadzone przez nas multimedia, co znacznie skraca czas projektowania contentu (https://play.google.com/).

O krok dalej pójść można tworząc infografiki i materiały wizualne przy użyciu programu Venngage. Narzędzie wyposażone jest nie tylko w bazę elementów i przydatnych szablonów, posiada również możliwość dodania animacji do kreowanego matieriału (https://venngage.com/).

Podobnym narzędziem jest program Dipity, który poza dostępną bazą przydatnych, możliwych do zmodyfikowania i wykorzystania elementów graficznych oraz możliwości animowania naszego materiału pozwala również na jego integrację z dźwiękiem oraz filmem. Do projektu można dodać również znaczniki czasu, przydatne linki, czy lokalizację, tworzyć infografiki o charakterze edukacyjnym, jak i humorystyczne memy. Niewątpliwą zaletą programu jest fakt, iż oprócz tego, że jest dostępny online, funkcjonuje również jako aplikacja dla iPhone’a (http://www.dipity.com/).

Ostatnią opcją z krótko tu przedstawionych, w moim przekonaniu najciekawszych propozycji edytorów wizualnych, jest program GetAbout.Me. To bezpłatna aplikacja systemu Windows, pozwalająca na monitorowanie aktywności odbiorców w mediach społecznościowych, a następie prezentowanie uzyskanych wyników w sposób atrakcyjny wizualnie (https://www.microsoft.com/en-us/store/apps/getaboutme/9wzdncrdm9zp).

Zakończenie

Przedstawione propozycje nie wyczerpują dostępnych narzędzi i programów wspomagających wizualizację danych. W artykule skupiłam się na narzędziach w pełni lub częściowo darmowych, jednakże wiele tego typu aplikacji dostępnych jest w pełnej wersji za niewielką, symboliczną opłatą, która dokonana jednorazowo, często powoduje rozwinięcie wachlarza wielu możliwości, co może w znaczy sposób ułatwić nam organizację danych i przekazywanie ich w formie nie tylko interesującej, ale przede wszystkim skutecznej.

W społeczeństwie informacyjnym, jakim jesteśmy, warto zwrócić uwagę na ogromną rolę wizualności. Może ona bowiem być kluczem dla lepszego rozumienia, pojmowania i kreatywnego rozwoju każdego z nas.

Ilustracja: Infographics And Pen Stock Photo by Pong / FreeDigitalPhotos.net ID-100158087

Title: Tools for creating infographics and their use in media education

Summary: The 21st century is the time of development in almost every field of science, technology and means of communication. More and more information is coming to us and we are trying to get it in the fastest and  the most effective way. One of the ground-breaking means used for both learning and being invaluable help in widely understood media education is infographic.Why is the means so successful  and how does it vary from the traditional ways of  text forms and finally what decides on the advantage of infographic over other forms of presenting information? I am answering these and other questions in my paper, using my knowledge from the fields of psychology, sociology and communication. I am presenting programmes and ways so that they could be used to create effective and valuable visual means in order to use them in media education.

Keywords: infographic, visualisation, new media, media education, graphics

Bibliografia

  • Bieniek M., Siła obrazu – infografika w działaniach content marketing, http://marketerplus.pl/teksty/artykuly/sila-obrazu-infografika-w-dzialaniach-content-marketingowych/, dostęp: 27.11.2015.
  • Coleman C., Essay #2 Infographic, http://www.cwrl.utexas.edu/content/essay-2- infographic, dostęp: 05.12.2015.
  • Dąbrowska A. J., Drzewiecki P., Jasiewicz J., Lipszyc J., Stunża G. D., Konwergencja kompetencji – definicje edukacji medialnej i informacyjnej, https://nowoczesnapolska.org.pl/…/Cyfrowa-Przyszłość-rozdział-02.pdf, dostęp: 26.11.2015.
  • Dyrektywa medialna. Pytania i odpowiedzi, Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji, http://www.krrit.gov.pl/dla-mediow-i-analitykow/dyrektywa-medialna/pytania-i-odpowiedzi/, dostęp: 05.12.2015.
  • Fedorowicz A., Jak wpływają na nas gigabajty danych, które pochłaniamy każdego dnia?, http://www.focus.pl/czlowiek/mozg-przeladowany-jak-wplywaja-na-nas-gigabajty-danych-ktore-pochlaniamy-kazdego-dnia-8025, dostęp: 26.11.2015.
  • Gajda J., Juszczyk S., Siemieniecki B., Wenta K., Edukacja medialna, Toruń 2006.
  • http://piktochart.com/, dostęp: 08.12.2015.
  • http://visual.ly/, dostęp: 12.12.2015.
  • http://vizualize.me/, dostęp: 08.12.2015.
  • http://www.dipity.com/, dostęp: 12.12.2015.
  • http://www.easel.ly/, dostęp: 08.12.2015.
  • https://developers.google.com/, dostęp: 08.12.2015.
  • https://infogr.am/, dostęp: 08.12.2015.
  • https://play.google.com/store/apps/details?id=mariusSoft.InFotoFree&hl=en, dostęp: 12.12.2015.
  • https://venngage.com/, dostęp: 12.12.2015.
  • https://www.microsoft.com/en-us/store/apps/getaboutme/9wzdncrdm9zp, dostęp: 12.12.2015.
  • Kaczmarek M., Infografiki sposobem na linkbaiting, http://www.fineperformance.pl/blog/infografika-sposobem-na-linkbaiting/ dostęp: 27.11.2015.
  • Newsom D., Haynes J., Public Relations Writing: Form and Style, http://en.wikipedia.org, dostęp: 26.11.2015.
  • Pulak I., Wieczorek-Tomaszewska M., Infografika – graficzne piękno informacji, ktime.up.krakow.pl/symp2011/referaty2011/pulak.pdf, dostęp: 05.12.2015.
  • Pyjas G., Dlaczego warto posługiwać się infografiką?, https://www.whitepress.pl/baza-wiedzy/102/dlaczego-warto-poslugiwac-sie-infografika, dostęp: 26.11.2015.
  • Saliniewicz W., Infografika to obraz, który łatwo sprzeda trudny temat. Sprawdź, jak ją zaprojektować, http://www.projektowaniegraficzne.pl/jak-zaprojektowac-infografike/#1, dostęp: 26.11.2015.
  • Sztompka P., Socjologia wizualna. Fotografia jako metoda badawcza, Warszawa 2005.
  • The learning network. Teaching & learning with the New York Times, http://learning.blogs.nytimes.com/ dostęp: 05.12.2015.
  • Wolny-Zmorzyński K., Fotograficzne gatunki dziennikarskie, Warszawa 2007, s. 83.

lic. Ewa Smerecka

Studentka Komunikacji medialno-marketingowej na Wydziale Teologicznym UKSW w Warszawie, absolwentka Komunikacji medialno-kulturowej (UKSW), absolwentka Zespołu Szkół Muzycznych im. Fryderyka Chopina w Warszawie w klasie śpiewu solowego (dyplom z wyróżnieniem), od 2008 roku instruktor wokalny Dziecięco-Młodzieżowego Zespołu Ludowego „Koderki”, współautorka dwóch albumów muzycznych: "Po Nasymu i Wasymu" oraz "Kolędy i Pastorałki", obszary zainteresowań: komunikacja społeczna, tanatologia, bioetyka

About lic. Ewa Smerecka

Studentka Komunikacji medialno-marketingowej na Wydziale Teologicznym UKSW w Warszawie, absolwentka Komunikacji medialno-kulturowej (UKSW), absolwentka Zespołu Szkół Muzycznych im. Fryderyka Chopina w Warszawie w klasie śpiewu solowego (dyplom z wyróżnieniem), od 2008 roku instruktor wokalny Dziecięco-Młodzieżowego Zespołu Ludowego „Koderki”, współautorka dwóch albumów muzycznych: "Po Nasymu i Wasymu" oraz "Kolędy i Pastorałki", obszary zainteresowań: komunikacja społeczna, tanatologia, bioetyka

Post Navigation

Analytic Code